Kigoma in beeld

Portretten van de bewoners.

Intussen zijn we reeds wat verder in de tijd en is het misschien wel tijd om kennis te maken met enkele bewoners van Bangwe. Je moet weten dat deze bewoners elk op een manier een beperking meedragen, een fysieke, een mentale, beide, maar dat niettegenstaande dat, ze toch wel lieve, open en dankbare mensen zijn, waar we als westerling soms wel eens een voorbeeld kunnen aan nemen. Anderen zijn aids kinderen of met een sociale beperking. Laten we ons maar gelukkig prijzen ook al is er vandaag wat minder zon…

Er zitten ook wel 'gelukzakken' tussen die geen van al deze beperkingen meedragen.

De zotste van allemaal, maar ook wel de liefste, die iedereen een glimlach op gezicht tovert

Hopelijk kan hij een toch een beetje van een toekomst uitbouwen...

Een ontwapenende glimlach kan natuurlijk niet ontbreken.

Een gedreven leerlinge die vooruit wil - English lessons

Alle beperkingen bij mekaar en toch zoekend naar affectie.

tekst is hier wel overbodig zeker ...

 

 

Mandeleo, opvangcentrum voor kinderen met allerhande problemen.

Met deze reeks foto’s probeer ik jullie een kleine situatieschets mee te geven van de plaats waar de kinderen worden opgevangen, met her en der al een portretje er tussen….

Binnentuintje met in de achtergrond enkele slaapruimtes voor de begeleiders

De openluchtkeuken met links de overdekte openlucht 'refter'

Zicht vanaf de open keuken richting binnentuintje

Zicht vanaf de slaapruimtes van de begeleiders.

In een beurtrol zorgen de kinderen zelf, soms onder begeleiding voor hun eten.

Wat doet die rare witte meneer hier ?

Het andere Kigoma

Er moet ook nog gewerkt worden, ook voor de mens/vrouw in de straat. En helemaal volgens de regels zal het ook wel niet zijn….

De geur en het zwarte roet laten niet veel goeds vermoeden...

Hard werken maar of de opbrengst in verhouding is mag ik betwijfelen.

Het oorverdovende lawaai van het vehikel doet weer pijn aan mijn oren als ik er aan denk !

Zepen verwerken aan ' de lopende band ', maar of alles hier koosjer is durf ik sterk te betwijfelen. De achterdocht was te groot. Het is nochtans een uitgelezen plaats om sterke beelden te maken. Misschien een volgende keer.

Zepen in de maak...

Omari’s leefwereld.

Dit is een eerste reeks beelden die ik wil delen met jullie en in het bijzonder met de lezers van het Kigoma avontuur dat intussen toch ook alweer een kleine maand voorbij is. De tijd gaat snel ! Omari is de jongen waar het over gaat. Hij is een doofstomme en aan de benen misvormde, lieve knul. De aandacht die hij kreeg, was voor hem een onwaarschijnlijk gebeuren. Hij verdiende die aandacht. Was hij iets fortuinlijker geweest, dan zou dit zelfs een jongen geweest zijn die het ver kon schoppen. Ik had zeker de indruk dat hij capaciteiten heeft. Onze ontmoetingen waren steeds een plezier voor beiden. Ik hoop dat de beelden jullie dit ook vertellen. Laat niet na te reageren en veel kijkplezier ! Zijn er vragen, stel ze en we bezorgen je zo snel mogelijk een antwoord.

Onze eerste ontmoeting, had hij kunnen lopen, dan hing hij rond mijn nek !

Eerste blijken van genegenheid.

Een plekje waar hij zich geregeld nestelt.

Betrokken in het spel, alleen zijn zijn 'vriendjes' er even niet...

of even hebben ze geen aandacht voor hem, wanneer ze zich heftig inleven in het spel.

En toch genieten van wat hij ziet !

Hier speelt het grootste deel van zijn leven af.

Het blanke vriendinnetje - Linde, moet hij wel delen !

Vriendschap boven alles !

Voor Omaré en bij uitbereiding, alle kinderen, is onderwijs de enige uitweg om aan een beter leven te komen.

Op weg naar het moment van de week voor Omaré...

De 'zwempartij' in het Tanganycameer onder het toezicht van Marieke.