front_site

Op de site is de startfoto veranderd. Marlies en Bruno hebben de plaats moeten ruimen voor een koppeltje dat reeds 50 jaar is getrouwd. Laat ons hopen dat de jonge gasten kunnen genieten van de mooie dingen die er aankomen en stormen overleven want aan het bijgaande beeld, wat hen zou kunnen zijn binnen 49 jaar, zie je dat het nog steeds de moeite loont. In onze galerij hangt dit beeld 140 cm/140 cm elke dag pal in mijn gezicht en elke dag hoop ik dat Ingrid en ik en met ons vele anderen nog zo’n momenten mogen beleven. Intens, genietend, eerlijk met als gevolg een beeld dat nooit zal verslijten. Op zoek naar nog andere beelden die blijven hangen? Klik dan hier.

Marlies_Bruno.jpg

Het is intussen ook alweer een jaar geleden dat Marlies en Bruno in het huwelijksbootje stapten. We verzorgden ook hun fotowerk voor de huwelijksaankondiging. Dit is de nieuwe opener van de website voor deze maand. Hij is de starter van de portretten-reeks die hier te bekijken is. Met deze reeks tonen we verscheidenheid en aangepast werk aan elk van onze klanten. We hopen dan ook dat de reeks boeiend genoeg is om u als kijker te overtuigen van ons werk. Veel kijkplezier.

Schermafbeelding 2016-08-26 om 10.28.43

Zorg is van alle tijden en alle continenten. Het wit-gele kruis in Roemenië is toch nog van een andere orde. Wat wij hier als ver beschouwen is ginds klein bier. Dit brengt met zich mee dat de wagentjes die hier zijn afgeschreven ginds nog oneindig van dienst zijn. De combinatie van zorg, verzorging en afstand maakt dat elke dag opnieuw het uiterste vergen van de verpleegsters. Het einde van de dag en even niet aan het stuur moeten zitten maakt dat ook zij nog even kunnen wegdromen. De afsluiter van de reeks.

Schermafbeelding 2016-08-26 om 10.29.24

Schermafbeelding 2016-08-23 om 09.14.54

Dit is voor de rest van de week het openingsbeeld van de nieuwe website die u mogelijks reeds bezocht. Zo niet klik dan hier. De reeks die jullie te zien krijgen is gemaakt in Roemenië en specifiek in Buzau en omstreken. Je vergezelt een equipe van het wit-gele kruis die mensen ter plaatse gaat verzorgen. Wat we hier al lang kennen wordt ook daar opgestart. De inzet en het enthousiasme van de verpleegkundigen is bewonderenswaardig. Hierbij wil ik hen dan ook bedanken om ons  toe te laten in hun wereld.

_DSC0482Wat Louise uit de vorige post meemaakte , geldt ook voor Kevin en zijn vriendin. Alleen zij waren blijkbaar reeds routiniers na hun vorige fotoreeks op Djerba. Om de warmte en zon te trotseren vroeg het wat inlevingsvermogen zowel voor hen als voor mij. Maar we kwamen er uit met een andere warme reeks dan deze van het zuiden en dit tot ieders tevredenheid. Na het zotte geweld van onze communicanten/lentefeesters was dit weer een nieuwe zoektocht naar dit ene beeld. Het beeld dat blijft hangen voor hen, voor moeders en voor grootmoeders.

naamloos-3683louise

Louise laat het zich welgevallen. Grote of kleine zetel, het maakt allemaal niet uit. Ze had er best wat afstand voor afgelegd. Van bij onze Franstalige landgenoten tot in het zonnige Bissegem. Ze wou zich toch een keer te laten portretteren. Louise is een zelfbewust jonge dame en weet wat ze wil. De zwarte panty’s strak rond de benen en een bescheiden bloesje werkten super ! En de lieve vriend mocht er af en toe ook wel eens bij. Uit de reeks die we maakten laten we jullie meegenieten rond het zetel gedeelte. Na de sessie waren de verwachtingen hoog gespannen en dan komt er bijgaand kort berichtje binnen op de mail:

“ Beste Carl, De foto’s die u me hebt doorgestuurd zijn zeer mooi! Dit maakt het kiezen natuurlijk heel wat moeilijker. Ik hou u op de hoogte ! Met vriendelijke groeten, Louise H. “

Dat maakt nu toch een mens content! Dit stimuleert… Op naar de volgende, die een communicant is en dus weer een ander avontuur.

_DSC5590

Soms moet je dat jonge volkje toch ‘ns laten gaan. Nadat ze toch wel hun best deden en aan het ‘verwachtingspatroon’ hadden voldaan is het ten huize fotografie Carl Lapeirre dan toch wel tijd om alle remmen los te laten. En toegegeven veel keren  trekt het er niet op. Maar die kleine mannen zijn dan ook weer content. Soms kan het toch wel beelden opleveren die zonder veel moeite een glimlach op het gezicht kunnen toveren. En als zij er hard voor gaan, dan passen we de lichtomstandigheden ook aan zodat het hele verhaaltje klopt. Elk zijn invulling van Gekke Bekken…