archiveren

Maandelijks archief: juni 2011

Op zoek naar nieuw iets anders… bij een studioportret. Soms vraag ik me af welke verwachtingen mensen hebben. Het probleem is dat de klant het zelf veelal niet weet of gewoon op zoek is naar een replica van wat hij eerder al zag. Ons probleem als fotograaf is, dat we binnen het tijdsbestek dat we onszelf toemeten ( een waar de klant dan ook voor betaald – inclusief onze investeringen die daar voor nodig zijn ) ofwel een waaier aan ‘poses’ bij mekaar schieten zodat er veel keuze is of hebben we de tijd om echt met licht te spelen maar dan ook met de wetenschap dat er in aantal minder opnames zullen zijn. En wat als dat licht spel niet wordt gewaardeerd … Vandaar deze test waarbij het echt nauwkeurig werken wordt en waardoor de verschillende poses worden beperkt. Het is evident dat we dit soort werk niet met kinderen in mekaar kunnen steken. Jullie reactie is welkom zowel van klant als van collega fotografen, vinden jullie het kunnen ? Is de achtergrond te druk, schaduwen te hard, over de expressie kunnen we het ook nog hebben maar dat is niet echt de bedoeling…

retrotest... ja of nee zou het in de knackrubriek kunnen zijn.

versie 2

Advertenties

In afwachting van de 60 + ers zijn we natuurlijk ook wel in de weer met de kleine mannen. Je kunt er donder op zeggen dat het ambiance is met ‘de jeugd van tegenwoordig’.  Kinderportretten zijn momenten waarop je als fotograaf moet mee gaan in hun wereld, van K3 tot Mega Mindy, van Plop tot  Samson. Eigenlijk zou ik wat meer kinderprogramma’s moeten bekijken… Wat ook opvalt, bewegen kunnen ze op alle soorten deuntjes,  jongens en meisjes zonder onderscheid. Zo ook Jenne, hij hield wel van een stevige portie muziek.

Het begon nog rustig met in de handjes klappen

De schuchtere blik van ' mag ik ja ? .... '

actie !

'Moet ik nog 'ns herbeginnen..'

Het is weer zomer en iedereen heeft weer mateloos interesse in jonge meiden en als het meevalt mag er nog een jonge heer bij. Wel deze zomer staat bij ons in het licht van de  60+ er… hij of zij of beiden worden uitgenodigd voor een mooi portret in onze frisse studio en dit voor een prikje… Maar aangezien niet alle 60+ ers zo tuk zijn op computers hebben we her en der flyers rondgestrooid. De nieuwe lichtopstelling staat klaar, nu nog de gasten en het wordt zeker weten een fijne tijd ! Portretfotografie met een hart !

Meer moet dat niet zijn zeker ?

Vandaag 27 jaar terug traden we ( mijn Ingrid en ik ) in het huwelijksbootje en tot op vandaag hebben we daar nog altijd geen spijt van … jaja dat kan nog !  Bijna exact een maand terug deden Sophie en Sofie dit ook, twee jonge meiden die er samen willen voor gaan. Geen gemakkelijke opgave maar met de gedrevenheid die van hen uitstraalt moet dit goed lopen… Hopelijk kunnen zij ook binnen 27 jaar ‘ns omkijken en zien dat het de juiste keuze was !  Hun huwelijksdag hadden ze op hun eigen manier in mekaar gestoken en ik moet toegeven het was spannend. Sophie die zich liet innaaien in haar huwelijkskleedje. Blijkbaar een oud ritueel, dat ik nu pas na 27 jaar huwelijksfotografie voor het eerst meemaakte. Spannend afwachten of de gasten afkomen om hun ‘verrassing’ bij te wonen. Van elkaar genieten, met een IPOD die nooit ver weg is om de actualiteit van het gebeuren te kunnen volgen. Lekker ontspannen, tussendoor, om wat kiekjes van de huwelijksdag te maken en ’s avonds er swingend tegenaan gaan. Ja een trouwfeest is en blijft uniek, een boeiende, gloeiende dag… een start van een levensavontuur. Als huwelijksfotograaf dit telkens weer mogen meemaken, binnendringen in dit intieme familiegebeuren en er in slagen om dat in beelden te vertalen die blijven hangen, dat is telkens weer de uitdaging ! Bedankt Sophie en Sofie dat jullie beroep op ons deden om dit te kunnen maken voor jullie.

Laatste hand aan het kleedje voor Sophie

De taal van het internet ....

De spanning van het wachten

Even de spanning aflaten...

genieten

Op naar het dansfeest

letterlijk dan. Ik heb me in de donkere kamer geparkeerd om nog wat dingen af te drukken en daar lagen ze dan, 4/5 inch polaroidnegatieven, wat verwaarloosd en wat blijkt… bij het afdrukken heimwee naar de ‘Technische Camera’, die voor beelden zorgt waar geen enkele digitale camera aan kan, door de grote van het negatief, door de materie zelf – een negatiefje en dan nog van polaroid, door de verstrooingscirkeltjes… allemaal dingen die nu niet meer belangrijk zijn, maar het is er soms aan te zien !

langs Bissegemse wegen ...

Van tegenwoordig heb ik het toch ook wel voor oudere mensen… misschien omdat er al een hele geschiedenis te lezen is, ik weet het niet. Maar het is wel zo dat een portret maken van deze generatie zalig is. Zo waar, soms recht van de straat af en dat is natuurlijk het meest authentiek. Niet opgemaakt maar wel schoon omdat de mens schoon is, omdat het gelopen parcour schoon is. Zo ook met Marie – Louise, in ons dorp een icoon en nu nog vol inzet voor haar medemensen. Bijna dagelijks op stap en steeds met een goed woordje voor wie haar tegenkomt…

Doe gij maar wat je moet doen ...

Fier als een ...

ah ja, mijn karreke ...

zou zo onderweg kunnen zijn...

weer een beetje ander licht en een beetje ander zwart/wit

 

Babyfotografie moet niet altijd in een zeemzoet kader gebeuren. Het is evident dat er warmte en genegenheid uit de fotografie rond baby’s moet uitstralen maar het kan ook anders dan de anderen. Als er vooraf goed is gebriefd kan het kader ruimer, zoals in bijgaand voorbeeld. Moeder is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en dat mag ook blijken. Als ontspanning wordt er door moeder (gekick)boxt en met het kampioenenmerk is er dan ook nog iets meer uit te halen. Wordt de tweeling de echte kampioenen of blijft moeder de baas… voorlopig is daar geen discussie rond.  Moeder is ‘ the c(h)amp ‘ en met de glimlach ! Babyfotografie zoals we het graag doen en zien… sterkte aan vader 😉 .

Mara en de jongens, Gust en Michiel

en vader stond er bij en hij zag dat het goed was !