Gebed voor een verloren zomerdag

Slab schrijft

Op een dag, nu een tijd geleden al, bezocht ik drie steden tegelijk
was het lot, toeval of haperend verstandelijk vermogen –
of alle drie tegelijk?

Ik baande mijn weg door evenveel wegen als weggebruikers,
verloor meer dan één pad, vond de zon en voor heel even –
ook de zin van mijn eigen klein bestaan.

Want –
Nog nooit voelde ik me zo vrij als toen,
toen ik me voorgoed verloren waande.

(Het ging aldus)
Op pad en in mijn verwarring zag ik een spiegel
in plaats van het raam van de trein waarop ik wachtte,
daarin zag ik een man die me omhelzen wou
in plaats van een man die gewoon zijn zakken pakte –
ik liet het hem toe, verdoolde en verloor mezelf.

Want –
Nog nooit voelde ik me zo vrij als toen,
toen ik me voorgoed verloren waande.

(En nog)
Ook was het de dag…

View original post 166 woorden meer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: