archiveren

Kigoma

Vorige dinsdag kreeg ik het aangename bericht dat mijn reportagebeeld dat ik instuurde voor de wedstrijd bij de Nationale Vereniging van Beroepsfotografen de gouden winnaar werd in de categorie reportage !  Het is dan toch weer even blozen en van binnen toch wel zeer gelukkig zijn. Nogal wat mensen vroegen naar de hele reeks beelden en die zijn terug te vinden in deze blog. Probeer in de zoeker Kigoma of doka of verborgen schatten en je komt ze zeker tegen. Maar we willen ze hier graag nog ‘ns herhalen, samen met de beschrijving van de anekdote rond dit vertederend beeld…

De nachtwaker heeft mij warm gemaakt om een foto te gaan maken van zijn leerlingen in zijn garage waar hij ze de elementaire dingen bijbrengt. Hij woont blijkbaar in Livingstone road. Net waar de Vlaamse kasseiklassiekers veranderen in hard aangereden rode aarde komen we aan bij de garage. Wat kijk ik verbaast wanneer ik helemaal geen autowrakken en brommers zie staan, maar gewoon in een zeer kleine ruimte staar waar dertig paar tintelende oogjes mij staan aan te gapen. Kleine kinderen met een brede glimlach die maar wat blij zijn met de aandacht van de blanke man. De nachtwaker heeft eveneens een brede glimlach op zijn gezicht. Zijn gebeden zijn verhoord. Wanneer de eerste ontnuchtering is verwerkt, wil ik er nu ook wel het beste van maken. Ik start met het grootste cliché beeld dat je hier kunt maken, maar dan geraak ik in overdrive en met een aantal kleine ingrepen probeer ik de hele situatie naar mijn hand te zetten. En het lukt nog ook ! Een aantal portretten zou echt wel ok moeten worden en met het gedrum die er op volgt van kinderen die ook op de foto willen , kan ik een aantal mooie varianten maken. Voldaan keer ik terug naar Kigoma en bemoei mij zeker niet in het gesprek tussen Baboe en Jean – Michel die me tot daar met de wagen hebben gebracht. Even zit ik op een andere planeet nog nagenietend van dit mooie moment.’

Het volledige verhaal van mijn verblijf in Kigoma/Tanzania vind je hier. De zwart/wit beelden zijn gemaakt met mijn goede oud Hasselblad 503 en het ‘gouden’ Tri-X filmpje van Kodak, de digitale met mijn ‘levensgezel’, de Nikon D3 …

De Gouden Winnaar in de categorie Reportage

 

Advertenties

 

Het is telkens weer een ontdekking om een ‘verloren’ negatief te ontdekken, in te scannen en dan te constateren dat er mogelijks toch wel wat meer diepgang in het beeld zit… door de tragere manier van werken ?  Door het feit dat we het beeld rust lieten en pas later terug boven haalden ?  Of misschien moeten we gewoon constateren dat we de vluchtigheid van het bestaan beter toch wat trager moeten proberen te vangen … of ben ik te nostalgisch ?  Je mag het mij altijd laten weten.

We gaan weer even dat jaartje terug in Kigoma/Tanzania. Ahadi is een vredesecducatie in een Congolees vluchtelingenkamp. Het is een  instituut voor afstandsonderwijs dat de studenten die in de kampen leven, moet helpen om een diploma te halen. Zoals je ziet is het woord kinderen rekbaar want het gaat ook om jong volwassenen en volwassenen die men wil voorbereiden bij hun terugkeer naar Congo. Bij deze uitreiking waren dit studenten die een lessenpakket volgden onder begeleiding van de universiteit van Namen. Nu nog op een legale manier het kamp uit geraken en dan pas zal het echte avontuur weer beginnen.

De keuken in het weeshuis.

In de autorit naar huis, na de eerste kennismaking met de ‘jeugd van tegenwoordig’ ( is dat ook muziekgroep ? ) , dwaalde mijn gedachten af naar vorig jaar. Op dit eigenste moment zat ik in het vliegtuig naar Kigoma-Tanzania. Het begin van een nieuwe ervaring in Afrika. Hiernaast kun je Kigoma in beeld of Karibu Kigoma aanklikken en een deel van de avonturen herbeleven.