18 oktober – Herero en Himbadag.

8u stipt staan we aan Kaoko infocenter. Blijkbaar hebben wij ‘African time’ in ons schema gezet want we zijn een half uur te laat. Blijkbaar was het om 7u30 te doen. Nu ja dat is natuurlijk geen probleem want voor KK, zo noemt onze gids, is er nog ruim de tijd. Hij kent de gang van zaken. Hij brengt ons via wegen die we nooit zouden vinden tot in een eerste Herero dorp. Er zijn maar vier dames aanwezig met wat kinderen. Blijkbaar zou er een grote begrafenis zijn op zo’n 30 km hier vandaan en velen zijn er naar toe gegaan. Dit belooft niet veel goed. We besluiten om het te wagen in een ander dorp. Hier hebben we meer geluk. Moro – wat betekent goede morgen – en de glimlach komt boven. KK legt het goed aan boord om uit te leggen wat we komen doen. Geschenken zijn de volgende stap en dan kan ik aan het werk. Het fotograferen voelt routineus aan, de magie van ZINK polaroid werkt en voetje voor voetje komt er een sfeer te hangen die naar aanvaardbare beelden leiden. Ook Jo leeft zich uit. De dames zijn geduldig. Even laten ze me toe in hun privé. Rond 11u hou ik het voor bekeken en keren we op onze stappen terug.

Ritueel, lunch, rust en om 15 terug op het appel.

Iedereen present en weg zijn we, in een totaal andere richting dan deze morgen. KK verwittigt ons dat het wel een uurtje rijden wordt, langs onherbergzame wegen. Perfect voor mijn timing want ik heb voor opnames te maken tussen 16u en 18u wanneer het avondlicht begint in te vallen. Met de Himbadames en zo’n licht kan het niet verkeerd gaan. Het wordt een bushrit. Vanaf vandaag kunnen we zeggen dat door de bush zijn gereden, zanderige wegen, stofwolken afgewisseld met hobbelige en steenrijke stukken, kronkelend om helemaal het noorden bij kwijt te raken. Langs beide zijden van de wegen de typische boomgroei. In deze tijd van het jaar, kaal en kurk droog. Grijze stammen, weelderige takken en daartussen, als je goed kijkt, mooi georganiseerd dorpen, maar muisstil. Geen Himba te bekennen. Ik voel de ontgoocheling groeien en de tijd doorschuiven. 16U wordt 16u30, wordt 17u… met alle goede wil van de wereld, maar KK vindt niet wat we met zijn allen zoeken. Van fotograferen zal niets meer in huis komen. We zijn reeds twee uur onderweg. Nog een kleine twee uur en het is pik donker. Dit kunnen we ons niet veroorloven. Ik maan KK aan zijn weg in te korten en het blijkt nodig te zijn ook. Om 18u30 staan we terug bij af. We ontmoetten geen Himba’s. Probleem voor KK want hij heeft ‘ontevreden’ klanten. Ik suggereer dat we de morgen de Himba’s naast zijn deur aanspeken. We hebben dan wel niet het dorpsgevoel, maar ook niet de tijd om nog langer op zoek te gaan. Ingrid en ik keren te voet terug. Na de vermoeiende rit doet dit deugd. Jo en MJ gaan met de Nissan terug. Avondritueel …

19 oktober Himba en Etoshapark, part I

Om 7u30 stipt staan we aan de plaats van afspraak. Zo ook KK, helemaal onafrikaans, des te meer Namibisch. Hij legt contact met de dames. Enthousiast zijn ze niet. Last van ochtendhumeur ? We zullen het nooit weten. Geschenken volgen en ik kan aan de slag. Door de omstandigheden gebruik ik een deken als achtergrond. Ik wring me in alle bochten om toch maar iets treffelijks voor mekaar te krijgen. Beetje bij beetje lijkt het me dan toch te lukken. Zinkpolaroid lijkt een beetje te werken. Maar het enhousiasme is het grootst als ze er volledig op staan, het minst interessante beeld. Dus ééntje volledig en dan op zoek naar wat hopelijk een goed beeld wordt. Hopelijk valt het mee. Ik ben er niet zeker van. Jo vindt het best leuk en leeft zich uit. De dames ( de onze ) hebben geduld maar eigenlijk vinden ze het maar niets omdat het nogal ‘fake’ over komt. Het is niet de habitat van de Himba, vandaar… over het fotowerk laat we jullie zelf oordelen

Herero, lief maar bazig

Oud en versleten, maar daarom niet minder pienter.

Welkom, alhoewel de lichaamstaal ....

Himba nomaden in de 'bush'

De geïmproviseerde studio

in de 'wachtkamer'

zwart/wit wordt altijd ietsje meer als je het mij vraagt.

Advertenties
5 reacties
  1. Johan Willems zei:

    Toevallig ben ik op deze blog met sprekende beelden en gevisualiseerde verhalen terechtgekomen. Mooie creaties geinspireerd door eerlijke ervaringen.
    Groetjes,
    Johan

  2. roquetje zei:

    Amai … Hier zijn gewoon geen woorden voor … Je bent een fantastisch fotograaf, schrijver … Gewoonweg prachtig …

    • PAULA VAN MEERBEEK zei:

      OM VAN TE GENIETEN;
      waarlijk kunstfoto’s.
      Ook de tekstinhouden is om bij stil te worden.
      Paula

      • carllapeirre zei:

        BEDANKT VOOR DE WAARDERINGEN !!!

  3. els zei:

    ik word stil van je ‘studio’beelden. doe mij maar de warmte van kleur…
    waw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: